நம்பிக்கை இழந்த தமிழன்

என்ன அவசரமாயினும் விரையும் மந்திரிகளின் வாகனங்களுக்கு வழிகொடுத்து
போக்குவரத்து நெரிசலில் பொறுமையாய் காத்திருக்கிறார்கள் இந்நாட்டு மன்னர்கள்

மின்சாரம் இல்லாமல் ஊரே இங்கு இருளில் மூழ்கிக் கிடக்க
பார்த்து பரிகசிக்கின்றன பொதுக்கூட்டங்களில் எரியும் அணையா மின்விளக்குகள்

கடைத் தேங்காயை எடுத்து வழிப் பிள்ளையாருக்கு உடைப்பதுபோல்
மக்கள் வரிப்பணத்தை வாரி இறைக்கின்றனர் நம் கலியுக கர்ணன்மார்கள்

ஆட்சிகள் மாறினாலும் நாட்டில் காட்சிகள் மாறாது எனில்
எந்தன் ஓட்டு இல்லை எந்த ஐயாவுக்கும் அம்மாவுக்கும்

தனிமையும் அதன் இனிமையும்

அலைபேசி எந்தன் ஆறாம் விரலாய் மாறிய பின்
தூக்கம் நிறைந்த இரவென்பது வெறும் கனவாய் ஆனபின்
உன் நினைவுகள் ஒன்றே என் சிந்தையென்றான பின்
தொலைந்து போனது வாழ்வின் தனிமையும் அதன் இனிமையும்

காதலோவியம்

என் கனவினை தீட்டி வைத்தேன் அழகான ஓர் ஓவியமாய்
அது உயிர்பெற்றெழும் கணம் ஏங்கி தவம் கிடந்தேன் பலநாளாய்
என் இன்ப நிலை பொறுவா வாழ்வின் நிஜங்கள் நெருப்பாய்
மாறி கனவினை கலைத்திட என்னுயிர் ஓவியமும் எரிந்தது சாம்பலாய்

மன்னிப்பு

சிறு வயதில் நான் ஆர்வமாய் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு எல்லாம்
அலுக்காமல் பதிலுரைத்த என் தாய் தந்தையின் பொறுமை
கணினி தொடர்பாய் என் தாய் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு
நான் விளக்கமளிக்கும் போது மட்டும் இல்லாமல் போனதுவேன்
என் தவறை உணர்கிறேன் நான் முதல் முறையாய்

அன்பு

காதல் கொண்ட மனமோ அவளுடன் வாழ்ந்திட துடிக்கும்
அன்பு கொண்ட மனமோ அவள் மகிழ்வினை விரும்பும்
என் பிரிவே அவள் மகிழ்வெனில் காதலை வீழ்த்தி
என்றும் அவள் மேல் கொண்ட அன்பே ஜெயிக்கட்டும்

காதல் பிச்சை

மறக்க முடியாத உன் நினைவுகளோடும்
மறக்க முயலும் என் காதலோடும்
நித்தம் போராடுகிறேன் நான் தனியாய்
மனம் இரங்கி வாராயோ நீ என் துணையாய்

காதல்

மெல்லவும் முடியாமல் உமிழவும் இயலாமல்
பாதியில் நின்ற இரையால் பரிதவித்திடும் பாம்பினைப் போல்
வெளிபடுத்த இயலாமல் தவித்திடும் என் இதயம்
உன்மேல் கொண்ட காதலை